Ko ngā tohu tārua he raru mōu? Kāore pea i te whakamārama i tōu tohu ake, i tōu āhua motuhake? Ka whakamāhinga tēnei raru e mātou i tā mātou whakamātautau i ngā tohu katoa hei whakamātautau, kia hāngai ai ki tōu whakaahua auaha. Mai i te whakaahua ki te tuku, ko tā mātou ratonga katoa he whakamāhinga i ngā hāpua katoa: ko tā mātou rōpū hoahoa i roto i te whare e mahi tahi ana mai i a koe hei whakamāhinga i ngā whakaahua, kia hāngai ai ngā tae, ngā āhua, me ngā whakamātautau ki ōu whakamātautau tonu; ko ngā rārangi whakamātautau o tā mātou āhua hou e whakamāhinga ana i ngā mea katoa mai i ngā tohu pākaro iti ki ngā tohu vinīli kaha, me ngā whakamātautau pūmau hei whakamāhinga i ngā whakamātautau māmā me te whakamātautau pūmau o te whakamātautau; ā, ko tā mātou rārangi whakamātautau pūmau hei whakamāhinga i te tuku i te wā, ahakoa he iti ngā pakanga hoko, he nui ngā tāpoi pakihi.

Ko ngā kōwhiringa o tātou i aroha mai ai ngā kiritaki i te ao katoa mō tā rātou whakamātautau pūmau, ngā kōpae taiao, me tō rātou whai hāngā hei whakamārama i te ingoa o te rōpū—i tāpihi mai tēnei kiritaki pono, “Nā ānei ngā kōwhiringa i whakamāori i ō mātou kōpae, ā, nā te aro nui o te rōpū ki ngā whakamārama, i tūhono tonu te hāputanga katoa.” Ahakoa he aha ngā hāngā kōwhiringa āhua pūrākau e hiahiatia ana mō ngā kaiwhakamahi i ngā tuhinga, ngā tohu āwhina mō ngā pakete o ngā whakamātautau ipurangi, i ngā kōwhiringa whakamātua mō ngā hui, kāore he raru i tā mātou mātauranga me tā mātou whai wāhi kia whakamahinga i ō kōrero.